Renske blijft gaan, uh staan!

Renske de Vos
Deelnemer is afgesloten Je kunt niet meer doneren
van totaal € 1.000 (0%)

Na 2018 volgt 2019

In 2018 heb ik voor het eerst meegedaan aan Last Man Standing. Hierbij heb ik samen met mijn team Instaf;ghters meer dan 5000 euro opgehaald voor de Mind Young Academy! Het actievoeren, de verhalen delen en het paal staan waren zo bijzonder, intens en gaaf dat ik in 2019 er gewoon weer voor ga! 

Waarom ik MIND wil steunen? 

Zelf weet ik helaas hoe het is om psychische klachten te hebben. Als jongkind had ik het zo nu en dan al door, maar gelukkig bleef het de eerste 12 jaar van m'n leven voor het grootste gedeelte op de achtergrond. Eén van de moeilijkste periodes van mijn leven begon rond mijn twaalfde. 

Daar ga je dan.. Als brugklasser naar de 'grote' en voor mij bleek 'enge, boze' middelbare school. Iedereen verwachtte dat ik slim genoeg was. Al snel bleek het dat ik mijn plek absoluut niet kon vinden. Ik voelde van alles, maar zei niks. Het was zwart, pikzwart. Voor het eerst ervaarde ik het: een depressie

Jaren kabbelde ik verder. Ik leerde met de depressieve periodes omgaan, maar wel zonder dat ooit tegen iemand te vertellen. Want ja? Hoe ga je dat uitleggen? Depressie, daar praat je niet over tóch? 

Ik ging op mezelf wonen, studeerde aan de pabo en BAM. Daar was het weer. Wéér was het git en gitzwart. Waarom vonden anderen dit leven leuk? Ik begreep er helemaal niks van. Toen het mijn omgeving meer en meer op ging vallen, heb ik hulp gezocht. 

Praten helpt!

Het duurde bijna 2 jaar voor ik leerde praten. Nee, niet als kind. Woorden en zinnen zeggen kon ik wel, maar praten over wat er in mij omging. Opeens klikte ik met een psychiater. Hij leerde mij hoe ik moest praten over mezelf. Over wat er bij mij vanbinnen gebeurde. Aan het begin ging dit 'praten' via geschreven en getypte brieven. Langzaam maar zeker kon ik het écht vertellen. Toen merkte ik 'Héy, het is niet gek of raar'. 

Therapie 

Bah, wat vond ik dit een stom woord. Nooit zou ik in therapie gaan.. dacht ik. Maar toen ik had leren praten ging ik toch écht in therapie. Groepstherapie zelfs. Het is m'n redding geweest. Hier zag en voelde ik dat ik echt niet alleen was. Er waren meer mensen zoals ik. Sterker nog er zijn heel veel mensen zoals ik. En ja, dat beangstigt me dan wel weer. Nog lang niet iedereen krijgt de juiste hulp terwijl dat wel hard nodig is! 

Diagnoses

Twee dagen per week naar therapie. Poehee. Wat een opgave. Gelukkig is er in de psychiatrie ook zo iets als Psychomotorische Therapie bedacht. Dan kan je tenminste even bewegen en gek doen. De rest van therapie komt in de buurt van school. En daar had ik nu precies zo'n hekel aan. De therapeuten viel ook wel op dat ik niet lekker zat, nooit en nergens. Mede hierdoor kreeg ik op mijn 23ste de diagnose ADHD. Ik was opgelucht, voelde me ein-de-lijk begrepen. Ondanks al die stomme stickers en labels ben ik erg blij met deze duidelijkheid en verklaring voor hoe ik soms ben. 

En nu dan?

Op dit moment (juli, 2018) gaat het redelijk. Ondanks dat ik nog ontzettend hard baal dat ik heb moeten stoppen met de pabo. Dat komt doordat ik nog een keer 9 maanden, twee keer per week therapie volg. Ik ga hier keihard werken aan mezelf en hopelijk kan ik het dan uiteindelijk op eigen kracht. Maar voor nu is dit ook goed, goed genoeg! 

Instagram 

In 2018 en ook weer in 2019 bestaat ons team uit allemaal mensen van Instagram. Op Instagram is er een geweldig groot netwerk van jonge mensen die elkaar steunen in de soms ontzettend moeilijke tijden. Ik ben super trots dat ik bij dit team mag horen, maar nog beter is: óok JIJ mag bij dit team horen! Dus schrijf je in of stuur een berichtje via Insta @renskedevos

 

 

 

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.